jueves, 7 de abril de 2011

FRANK SINATRA: La Voz


http://www.sinatra.com/


El mes de julio de 1939, con la grabación del disco “From de bottom of my hear” empezó la carrera discográfica de uno de los mas famosos cantantes del siglo XX: Francis Albert Sinatra. Su debut en el Theatre de NY en enero de 1943 le catapultó a una carrera in crescendo, que con excepción de unos pocos años  a principio de los 70’s, no paró de cosechar éxitos.

Sinatra se autocalificaba como “cantante de taberna”; no le gustaba ser definido como un  crooner y no se consideraba cantante de jazz, y efectivamente no lo fue si consideramos toda su carrera en conjunto, pero sin duda grabó discos de jazz y se rodeó de primeras figuras de este estilo. Pero además le une al jazz  el haber formado parte de las orquestas de Duke Ellington, Count Basie, Buddy Rich o Woody Herman  y el contar como arreglistas a Johnny Mandel, Billy May o Quince Jones entre otros.

Quizás sus  mejores discos de jazz fueron “Sinatra At The Sands” (en vivo) con la orquesta de Count Basie,  “The Main Event” y “Sinatra And The Sextet: Live in Paris” y el publicado por la Blue Note, “Frank Sinatra With The Red Norvo Quintet, Live in Australia 1959”.

En sus inicios, como tantos otros,  imitó a Bing Crosby, pero poco a poco fue creando su estilo personal, basado en la forma de tocar el trombón de varas de Tommy Dorsey.
 
Sinatra swnigueaba con maestría y dotaba a sus baladas de un feeling especial y personalísimo. Practicó natación y hacía ejercicios vocales bajo el agua lo que desarrolló su  capacidad pulmonar, permitiéndole ligar  largas frases  sin tomar aire. 

Cantaba de un modo sutil, sin estridencias, evitando las notas más agudas, vocalizando con esmero y respetando los textos de las canciones. Aportaba un sentido dramático a sus interpretaciones, difícilmente igualable.

Sus álbumes no son un conjunto de canciones sin más, sino que forman un todo coherente, y en esto fue pionero. Curiosamente nunca grabó un songbook.

            No sabía leer música en sentido estricto, sin embargo sí entendía las partituras siguiendo los grupos de notas y los ritmos que en ella figuraban, lo que le permitió dirigir orquestas de estudio.

Recorrió el mundo en más de una ocasión en giras interminables. Sin embargo no logró uno de sus sueños: actuar en Moscú.

Fundó el sello discográfico Reprise, que a los dos años vendió a la Warner, pero conservando una fuerte participación del mismo.

A lo largo de su carrera profesional, Sinatra grabó más de 1.300 canciones y participó en más de cincuenta películas. Recibió multitud de premios y homenajes, entre los que se cuentan diez Grammys. Se codeó y fue amigo con las más altas esferas del poder americano.

Fumó y bebió  demasiado, según él mismo reconocía, y esto le pasó factura en la última etapa de su carrera. 

Dos curiosidades. La primera,  los discos Duets I (1993) y Duets II (1994), fueron grabados de modo que las voces de los  acompañantes se intercalaron con posterioridad a las grabaciones de Sinatra, sin que coincidieran en el estudio en ningún momento.

La segunda, la famosísima “Night And Day”, composición de Cole Porter, fue interpretada con anterioridad por Billie Holiday en 1939, con una carga emotiva que supera en mucho al éxito de Sinatra.

Sería interminable enumerar todos los éxitos, todos los números uno de este fenómeno llamado Frank Sinatra, pero si me gustaría recomendar la audición de “Send In The Clowns”, de “One For My Baby (And One More For The Road)”, y “I’m A Fool. To Want You” que te llegan a lo más hondo.
  


“El canto en la música popular  se hizo arte gracias a Louis Armstrong”
Frank Sinatra

miércoles, 6 de abril de 2011

Concierto Avishai Cohen en el San Juan Evangelista





Sábado 30 de Abril de 2011 – 21.00 h.




Concierto especial 40º Aniversario
AVISHAI COHEN
Presenta el CD “Seven Seas”

Avishai Cohen: Contrabajo y voz
Shai Maestro:
Piano

Amir Bresler:
Percusión

http://www.sanjuanevangelista.org/

viernes, 1 de abril de 2011

Festival Jazz San Sebastian - Heineken Jazzaldia 2011


 Festival Jazz San Sebastian - Heineken Jazzaldia 2011
  http://www.heinekenjazzaldia.com/


46 HEINEKEN JAZZALDIA

Uztaila 21-25 Julio
2011

Egitarau aurrerapena / Avance de Programa


Uztaila 21 Julio

JAZZ BAND BALL

Agertoki Berdea / Escenario Verde, Frigo Gunea / Espacio Frigo, Heineken Karpa / Carpa Heineken. 20:00. Sarrera doan / Entrada libre.
B.B. King
Staff Benda Bilili
Eivind Aarset
Elephant 9

Tucson Jazz Institute Ellington Band

Uztaila 22 Julio

Trinitate Plaza / Plaza de la Trinidad. 21:00. 22€.
Tea for 3 (Dave Douglas, Enrico Rava, Avishai Cohen)
Abdullah Ibrahim: Ekaya

San Telmo Museoa / Museo de San Telmo. 24:30. 15€

 San Telmoko gauak / Las noches de San Telmo”: Lloyd Cole Small Ensemble, Kristin Asbjornsen, Mostly Other People Do The Killing


Beste agertokiak / Otros escenarios. Sarrera doan / Entrada Libre
Tucson Jazz Institute Ellington Band, René Marie, Wiesbadener Juristenband

Uztaila 23 Julio

Kursaal Auditorioa / Auditorio del Kursaal – Kutxa Gunea / Espacio Kutxa. 18:30. 48€, 38€.
Return to Forever IV (Chick Corea, Stanley Clarke, Lenny White, Frank Gambale, Jean-Luc Ponty)

Trinitate Plaza / Plaza de la Trinidad. 21:00. 36€.
Medeski, Martin & Wood + Soul Bop (Randy Brecker, Bill Evans)
John McLaughlin & The 4th Dimension Band

San Telmo Museoa / Museo de San Telmo. 24:30. 15€

 San Telmoko gauak / Las noches de San Telmo”: John Scofield Quartet, Jan Bang, René Marie


Beste agertokiak / Otros escenarios. Sarrera doan / Entrada libre.

Biel Ballester, Horacio Fumero Trio, Ignasi Terraza Trio, Jordi Rossy, Wiesbadener Juristenband

Uztaila 24 Julio

Kursaal Auditorioa / Auditorio del Kursaal – Kutxa Gunea / Espacio Kutxa. 18:30. 18€.
Hiromi: The Trio Project

Trinitate Plaza / Plaza de la Trinidad. 21:00. 30€.
Lee Konitz & Dan Tepfer
Cassandra Wilson

San Telmo Museoa / Museo de San Telmo. 24:30. 35€.

 San Telmoko gauak / Las noches de San Telmo”: Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble: Officium


Beste agertokiak / Otros escenarios. Sarrera doan / Entrada libre.
Biel Ballester, Odezenne, United Fools, Dúo Bertrand Noël (bateria / batería) + Jonathan Avishai (pianoa / piano)

Uztaila 25 Julio

Kursaal Auditorioa / Auditorio del Kursaal – Kutxa Gunea / Espacio Kutxa. 17:30. 20€.
Toots Thielemans

Trinitate Plaza / Plaza de la Trinidad. 20:00. 40€.

Cyndi Lauper: Memphis Blues Tour

Mavis Staples

jueves, 31 de marzo de 2011

Programación Bogui Jazz - Abril 2011



Bogui Jazz C/ Barquillo 29, esquina C/ Piamonte. Madrid
http://www.boguijazz.com/


Día
Grupo / Actuación

Hora
1
Sandoval - Merlo - Andersen Trio 
22.30 y 23.30h
2
Marta Sánchez Quartet
22.30 y 23.30h
3


4


5


6
UZ Trío + Jam Session
22.30 Concierto
23.30 h Jam Session
7
Jayme Marques Trío
22.30 y 23.30h
8
Federico de Linos Quartet    
22.30 y 23.30h
9
Mariano Díaz & Friends
22.30 y 23.30h
10


11


12


13
Norman Hogue Quartet & Friends + Jam Session
22.30 Concierto
23.30 h Jam Session
14
Hernán Hock Quintet
22.30 y 23.30h
15
Arturo Lledó Cuarteto
22.30 y 23.30h
16
Vistel Brothers
22.30 y 23.30h
17


18


19


20
KB Connection + Jam Session
22.30 Concierto
23.30 h Jam Session
21
German Kucich Trío
22.30 y 23.30h
22
Yoio Cuesta “Back to the 40’s”
22.30 y 23.30h
23
Chris Kase Sextet
22.30 y 23.30h
24


25


26


27
Natalia Calderón Trío Vocal + Jam Session Vocal 
22.30 Concierto
23.30 h Jam Session
28
Iñaki Arakistain Jazz Funk Project
22.30 y 23.30h
29
Eva Cortés
22.30 y 23.30h
30
Norman Hogue Plays Louis Prima
22.30 y 23.30h

miércoles, 30 de marzo de 2011

Silje Nergaard (Port of Call y At First Light).


Port of call

Pistas:1.-Me oh My 2.-Bewitched,
Bothered and Bewildered 3.- Do nothing
Hill you hear from me 4.- If you love
somebody 5.- What’s new 6.- The waltz
7.- You’re kind 8.- For all we know
9.- Shame on you 10.- Every time we say
goodbye 11.- Dream a little dream
12.- Don’t explain.
Intérpretes
Silje Nergaard (vocal)
Tord Gustavsen (p)
Harald Johnsen (b)
Jarle Vespestad (d)
Magnus Lindgren (s)
Putte Wickmann  (cl)
Año: 2000



At First Light
Pistas:1.-There’s always a first time 2.-Be still my heart 3.- Let there be love 4.- So sorry for your love  5.- Now and then 6.- Two sleepy people 7.- Keep on backing losers 8.- Blame it on the sun 9.- At first light 10.- There’s trouble brewing 11.- Japanese blue 12.- Lullaby to erle. 
Intérpretes
Silje Nergaard (vocal)
Tord Gustavsen (p)
Harald Johnsen (b)
Jarle Vespestad (d)
Magnus Lindgren (s)
Año: 2001


El actual panorama vocal femenino, en su variante jazzística, es bastante más prolífico que el masculino y en términos generales, de más calidad. Ninguna de estas nuevas voces es, y creo que no lo serán nunca, una diva del jazz. Esta joven noruega de nombre de difícil pronunciación es uno de esos nuevos talentos.

Su primer disco data de 1990 y hasta la fecha ha publicado nueve. Si tuviéramos que destacar su mayor aportación, sería su frescura, en detrimento de su originalidad. Junto a su faceta de vocalista destacaría también su labor como compositora.

Silje  forma parte de la que podría denominarse escuela nórdica (Caecilie Norby, Lisa Ekdahl, Viktoria Tolstoy).

De voz  dulce, ingenua, voz de colegiala a punto de huir en busca de nuevas experiencias, pero que engancha y resulta agradable. Además,  como muchas de estas nuevas intérpretes, con una imagen muy cuidada.

En ocasiones, como en su último álbum, sus canciones se impregnan de un pop melifluo muy distante del jazz, al estilo de Norah Jones y otras, según marcan las tendencias de las discográficas en busca de mayores beneficios.

Traigo a esta sección dos de sus discos más cercanos al jazz, por su contenido, por los  arreglos e intérpretes que le acompañan, por cierto en ambos discos es la misma sección  rítmica, el mismo saxofonista y el mismo guitarrista.

El primero “Port of Call” en el que sólo tres de los doce temas que lo integran son composiciones suyas.

El resto se mueven entre estándares y  canciones pop como la de Sting.

El segundo es "At First Light". En este, nueve de losdoce temas que lo componen son composiciones propias y resulatan atractivos.

Dos discos interesantes de uno de los nuevos valores femeninos del  jazz nórdico.

La música es para el alma lo que la gimnasia para el cuerpo.
Platón
                                                                                                                                                       

domingo, 27 de marzo de 2011

Keith Jarrett (The Köln Concert)




Intérprete: Keith Jarrett (p)
Pistas:1.-Part I.  2.- Part II a. 3.- Part II b 4.- Part II c.
Año: 1974
Ninguna crítica es objetiva al cien por cien; el subjetivismo impregna cualquier comentario sobre un artista o su  obra. Partiendo de esta premisa, lo que va a leer a continuación también lo es, pues se trata de una grabación del pianista por el que siento predilección. Keith Jarrett, empezó a estudiar piano a los tres años, pero también estudió  batería, vibráfono y saxo, instrumento este último con el que grabó varios discos.

Si dejamos a un lado sus grabaciones como sideman, o en grupo, la mayor parte de sus  grabaciones lo han sido en solitario o bien  junto al bajista Gary Peacock y el baterista Jack DeJohnette, conformando uno de los tríos más sobresalientes, estables y duraderos.

El disco que traigo en esta ocasión,  The Köln Concert,  está grabado en el  Opera House de Colonia, Alemania, el 24 de enero de 1974. Se trata del álbum de jazz solista más vendido en la historia y uno de los más vendidos de este estilo musical. Producido por el reconocido  Manfred Eicher fundador del sello discográfico ECM  quien lo editó y para el que graba Jarrett desde hace más de treinta años. Las críticas que recibió y aún hoy recibe, son extraordinarias.

Jarrett es un virtuoso del piano, que interpreta  obras clásicas (fundamentalmente Bach) y sobre todo  jazz y que participó en la creación del jazz fusión  y en cierta medida del jazz de vanguardia.

Si algo caracteriza el pianismo de Keith Jarrett es su capacidad de improvisación. Aquí se hace palpable pues prácticamente todo el disco es improvisado y en no pocos minutos realizando variaciones sobre dos o tres acordes base. Es una obra magistral de un intérprete que contaba en ese momento con tan solo 29 años de edad.

Su escucha detenida, minuciosa, produce efectos hipnóticos en el oyente, otra característica de este intérprete, junto a los pequeños gritos, gemidos o tarareos  con los que se acompaña en ocasiones. A pesar de no ser el piano con el que inicialmente iba a tocar, necesitó cinco  horas para dejarlo a punto, y de  no tocar  el repertorio que  inicialmente tenía previsto,  Jarrett realiza una fantástica interpretación y consigue un éxito sin igual.

Después de la insistencia de pianistas y amantes de la música a que editara escrito el concierto, Jarrett accedió pero siempre recomendó que mejor se escuchara pues la improvisación debe disfrutarse en el momento en la que se produce y no una vez transcrita a la partitura. Posteriormente también se editó una versión para guitarra clásica.

Es un disco imperecedero e imprescindible, una obra de arte, al mismo nivel que otras obras de Keith Jarrett, también grabadas en directo como son  Sun Bear Conerts, La Scala, Paris o Viena.

Escúchenlo, es una delicia, es genial.



“Yo no soy compositor. Yo solo soy ejecutor de música. Yo toco el piano y otros  instrumentos, saxo y también percusión. Yo no creo música, yo solo la interpreto”
Keith Jarrett